การค้นคว้าอิสระเรื่อง การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลของนักศึกษาหลักสูตร ภาคพื้นสถาบันการบินพลเรือน มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระหว่างปัจจัยลักษณะส่วนบุคคลของ นักศึกษาและการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล และเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลของนักศึกษาหลักสูตรภาคพื้นสถาบันการบิน พลเรือนโดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากนักศึกษาภาคพื้น ซึ่งมีจำนวนประชากร 844 คน ประกอบไปด้วย หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต หลักสูตร นายช่างภาคพื้นดิน สาขาวิชาช่างเครื่องบิน วิชาเอกเครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ และหลักสูตรนายช่าง ภาคพื้นดิน สาขาวิชาช่างเอวิโอนิกส์ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 270 คน จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มา ประมวลผลด้วยสถิติครัสคาล-วอลลิสและสถิติวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นหลายตัวแปร

ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาภาคพื้นสถาบันการบินพลเรือนที่มีปัจจัยลักษณะส่วนบุคคลที่ แตกต่างกันมีการรับรู้ถึงการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล ไม่แตกต่างกัน และปัจจัย ที่มีอิทธิพลต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล ได้แก่ ปัจจัยด้านอุปกรณ์ที่ใช้ใน การเรียนการสอน เช่น คอมพิวเตอร์ กระดานอัจฉริยะ ห้องปฏิบัติการจำลอง และปัจจัยด้าน การทำกิจกรรมภายในห้องเรียน เช่น โปรแกรมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ของนักศึกษา การจำลอง สถานการณ์ (Simulator) หรือโปรแกรมอื่น ๆ ที่ใช้ร่วมกับห้องปฏิบัติการ ดังนั้น เพื่อเป็นแนวทาง ในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล สถาบันการบินพลเรือนควรมีสื่ออุปกรณ์ ฮาร์ดแวร์ และโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่มีความทันสมัย เนื่องจากอุปกรณ์และโปรแกรมเป็นปัจจัย สำคัญในการทำงานร่วมกัน ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนข้อมูล และนำเสนอข้อมูลได้อย่างเข้าใจและ ชัดเจน ช่วยให้นักศึกษาเกิดผลสัมฤทธิ์ที่ดีในกระบวนการเรียนรู้ การใช้สื่อการสอนที่เป็นดิจิทัลทำ ให้ผู้เรียนฝึกฝนการคิดวิเคราะห์และตัดสินใจ รวมถึงมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการศึกษาในยุคดิจิทัล