การค้นคว้าอิสระนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบเมืองการบินภาคตะวันออกของ ประเทศไทยกับเมืองการบินต้นแบบและเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาเมืองการบินภาคตะวันออก ของประเทศไทย เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ โดยศึกษาโมเดลเมืองการบินของเขตเศรษฐกิจพิเศษ อากาศยานเจิ้งโจว (ZAEZ) กับเมืองการบินภาคตะวันออกและนำมาเปรียบเทียบ ทั้ง 9 ด้าน ได้แก่ 1) การเชื่อมต่อสนามบินกับพื้นที่โดยรอบ 2) พื้นที่สำหรับการซ่อมบำรุงอากาศยาน 3) พื้นที่สำหรับ การทำอุตสาหกรรม 4) ศูนย์ธุรกิจขนส่งสินค้าและโลจิสติกส์ 5) พื้นที่ธุรกิจ 6) พื้นที่เพื่อการอยู่ อาศัย 7) พื้นที่สำหรับกิจกรรมด้านเทคโนโลยี 8) พื้นที่สำหรับการศึกษา และ 9) พื้นที่เพื่อสุขภาพ

ผลการศึกษาพบว่า ด้านการเชื่อมต่อสนามบินกับพื้นที่โดยรอบ เมืองการบินต้นแบบและ เมืองการบินภาคตะวันออกมีการพัฒนาเส้นทางการเชื่อมโยงสนามบินกับทางด่วน ทางหลวงพิเศษ พื้นที่ในเมือง พื้นที่ชุมชุนและ พื้นที่ธุรกิจ ร่วมถึงการพัฒนารถไฟความเร็วสูง เชื่อมต่อกับเมือง ต่าง ๆ ด้านการซ่อมบำรุงอากาศยาน ทั้งสองแห่งมีการจัดสรรพื้นที่ภายในสนามบินสำหรับ ประกอบธุรกิจการซ่อมบำรุงอากาศยาน และการผลิตชิ้นส่วนอากาศยาน ด้านการทำอุตสาหกรรม เมืองการบินต้นแบบและเมืองการบินภาคตะวันออกมีการจัดสรรพื้นที่สำหรับประกอบกิจการ อุตสาหกรรม ด้านการขนส่งสินค้าและโลจิสติกส์ ทั้งสองแห่ง มีการจัดสรรพื้นที่สำหรับรองรับ กิจกรรมด้านโลจิสติกส์และมีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคม ทั้งทางราง ทางถนน ทางน้ำ และทางอากาศ ด้านพื้นที่ธุรกิจ เมืองการปืนภาคตะวันออกและเมืองการบินต้นแบบ ต่างมี พื้นที่ที่เป็นย่านศูนย์กลางธุรกิจต่าง ๆ เป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงาน สถาบันการเงิน ร่วมถึง ศูนย์การค้า ห้างร้าน และโรงแรม ด้านพื้นที่เพื่อการอยู่อาศัย ทั้งสองแห่งมีการพัฒนาเมืองอัจฉริยะ ซึ่งเป็นการนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการบริการจัดการเมือง เพื่อให้ประชาชนมีคุณภาพที่ชีวิตดี ด้านพื้นที่สำหรับกิจกรรมด้านเทคโนโลยี เมืองการบินต้นแบบและเมืองการบินภาคตะวันออกมี พื้นที่ สำหรับ การวิจัย พัฒนา เทคโนโลยีและนวัตกรรม ด้านพื้นที่สำหรับการศึกษา ทั้งสองแห่ง มีการพัฒนาระบบการศึกษา ให้บุคคลากร มีความรู้ และทักษะตรงกับความต้องการของ อุตสาหกรรมการบิน และด้านพื้นที่เพื่อสุขภาพ พบว่าทั้งสองแห่งมีการจัดตั้งพื้นที่สำหรับการ พัฒนาวิจัยด้านการแพทย์